ვერბალურის ტესტი I

ვერბალურის ტესტი I

Question #1: ცხვარი : ბატკანი

Question #2: გათამამდა : მორცხვი

Question #3: ლექსი : კრებული

Question #4: კერძი : მომზადება

Question #5: ხე : ტყე

Question #6: უფროსკლასელებმა გამრავლების ცხრილი ——–, მიუხედავად ამისა ანგარიშის დროს ხანდახან ——-.

Question #7: სადღეისოდ ეგვიპტური დამწერლობა ——–. სამაგიეროდ, მაიას ტომის დამწერლობა ——–, ვინაიდან მისი ——- ყველა ცდა ——–.

Question #8: იმ დროს გაზეთები სულ უფრო ——-, ვინაიდან ——- შინაარსის სტატიებს აქვეყნებდნენ.

Question #9: ავტორი –––––, ამა თუ იმ შეხედულებისათვის ––––––, რათა მკითხველი –––-, ავტორი ამ ჰოპოთეზის მომხრეა, თუ მისი ––––––.

Question #10: მუდამ უნდა გვახსოვდეს, რომ –––––– ჩვენი სათქმელის მიტანა ხალხთან –––-და, უფრო მეტად კი, ––––––– , რადგან კითხვის დროს გლეხსა და მუშას უცხო სიტყვათა ლექსიკონი არ უჭირავს ხელში, და მგონი, ინტელიგენტიც –––––– ამ წიგნში.

Question #11: ცნობილი  ზღაპრის _  “სამი გოჭის” გმირების   _  ნაფნაფის, ნიფნიფისა  და  ნუფნუფის სახლები მწკრივშია  განლაგებული.  ერთ-ერთს აქვს ჩალის სახლი,  მეორეს  _  წნელის, მესამეს  კი  –  აგურის. ნუფნუფის  სახლი  შუაში დგას.  მის მარცხნივ  დგას  აგურის სახლი, ხოლო  ნაფნაფის სახლი  წნელისაა. რა მასალისაა  ნუფნუფის სახლი?

Question #12: ანამ გადაწყვიტა, არდადეგებზე წაეკითხა ორი წიგნი (ეს წიგნები მას უკვე შერჩეული ჰქონდა) და ერთხელ მაინც წასულიყო თეატრში ან კონცერტზე. ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან რომელ შემთხვევაში არ შეასრულა მან თავისი გადაწყვეტილება?

Question #13: A ქალაქში მცხოვრებ მუსიკის მოყვარულთა საშუალო ასაკის დასადგენად ამ ქალაქის ერთ-ერთ მუსიკალურ მაღაზიაში აუდიოკასეტების მყიდველებს აკვირდებოდნენ. აღმოჩნდა, რომ მაღაზიაში ძირითადად შემოდიოდნენ ახალგაზრდა ქალბატონები ბავშვებთან ერთად. შესაბამისად, დამკვირვებლებმა ივარაუდეს, რომ: A ქალაქში მუსიკას ძირითადად ახალგაზრდა ქალბატონები უსმენენ. ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან რომელი ფაქტი აყენებს ეჭვქვეშ ამ ვარაუდს?

Question #14: დავუშვათ,   რომ:•   არც  ერთი ძუნწი  არ არის ქველმოქმედი•   ზოგიერთი ძუნწი  ძალიან მდიდარიაქვემოთ  ჩამოთვლილთაგან  რომელი გამომდინარეობს ამ   დებულებებიდან  აუცილებლად?

Question #15: ანტიკურ სამყაროში ორი “იბერია” იყო ცნობილი: ერთი დასავლეთისა _ პირენეის ნახევარკუნძულზე, ხოლო მეორე _ კავკასიისა, დღევანდელ აღმოსავლეთ საქართველოს მიწა-წყალზე. ამ უკანასკნელის მოხსენიებისას ბერძენი მწერლები დაუმატებდნენ ხოლმე: “აღმოსავლეთ იბერია”, “იბერთა აღმოსავლელი ტომი”, “აზიის იბერნი” და ამით განასხვავებდნენ მათ ბასკების, იმავე ესპანეთის იბერთაგან, რომელთა მიმართ იტყოდნენ: “ევროპელი იბერნი”, “დასავლეთის იბერია”. II საუკუნის ბერძენი მწერალი აპიანე წერს: “იბერებს, რომლებიც აზიაში არიან, ზოგი ევროპელი იბერების წინაპრებად მიიჩნევს, ზოგი _ ევროპელთა მოახალშენეებად, სხვები კი მხოლოდ თანამოსახელეებად, რადგან მათ არც ზნე აქვთ არაფრით მსგავსი და არც ენა”. საინტერესოა, რომ აზრი ესპანეთის იბერებთან ქართველთა ნათესაობის შესახებ შუა საუკუნეებში ქართველთა შორისაც იყო გავრცელებული. ჯერ კიდევ X საუკუნის დასასრულს იოანე მთაწმინდელი (ათონელი) აპირებდა თავის მოწაფეებთან ერთად ესპანეთში გამგზავრებას, რომ გასცნობოდა “დასავლეთის ქართველთა ცხოვრებას”. X-XI საუკუნეებში ბერძნულიდან ქართულ ენაზე თარგმნილ თხზულებებში კი ხშირად გვხდება გამოთქმა _ “ესპანეთის ქართველნი”. არსებობს აზრი ქართველური და ბასკური ენების შესაძლო გენეტიკური კავშირის (ნათესაობის) შესახებ. მაგრამ ეს გენეტიკური კავშირი, რომელიც ენებს შორის არსებული რეგულარული ფონეტიკური შესატყვისობების საფუძველზე უნდა დადგინდეს, ჯერ დამტკიცებული არაა. ასეთი კავშირი, თუკი ის მართლაც არსებობდა, ძალიან შორეულ ხანაში უნდა ვივარაუდოთ. ძალზე საეჭვოა, რომ დღეს ლინგვისტურმა მეცნიერებამ, თუნდაც არქეოლოგიური მონაცემების გათვალისწინებით, შეძლოს ისეთი ფუძეენის რეკონსტრუქცია, რომლისგანაც უნდა წარმოქმნილიყო ქართული და ბასკური ენები. ძველქართულ საისტორიო მწერლობაში სახელწოდებანი “იბერია” და “იბერნი” არ გვხვდება. მათ ნაცვლად იხმარება “ქართლი”. ტერმინები “იბერია” და “იბერები” კი მხოლოდ ბერძნულ-რომაულსა და ბიზანტიურ წყაროებში დასტურდება. ამ სახელწოდების (“იბერია”) ეტიმოლოგია* ნათელი არ არის და მის შესახებ აზრთა სხვადასხვაობაა. ერთ-ერთი მოსაზრების თანახმად, სიტყვა “იბერია” მოდის სემიტური ძირიდან “ყბრ”, “ჰბრ”, რაც ნიშნავს “იმიერს”, “მთის გადაღმა მხარეს” თუ “მთის იქით მცხოვრებს”. კოლხეთში შემოსული ძველი ბერძენისა თუ რომაელისთვის ქართლი, მართლაც, მთის გადაღმა მხარეა. ასე რომ, სემიტური ძირიდან მომდინარე ბერძნულ-რომაულ სახელს _ “იბერიას” და მის ქართულ შესატყვისს _ “ქართლს” (თავდაპირველად “ქართლი” ერქვა დღევანდელი მცხეთის პირდაპირ მდ. მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე მდებარე ბორცვს) უფრო პოლიტიკური ან გეოგრაფიული მნიშვნელობა უნდა ჰქონოდა, ვიდრე ეთნიკური. * ეტიმოლოგია _ (აქ) სიტყვის წარმომავლობა, შედგენილობა და თავდაპირველი მნიშვნელობა 19. რას უწოდებდნენ ძველი ბერძენი მწერლები პირენეის ნახევარკუნძულზე მცხოვრებთ?

Question #16: ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან რომელ მოსაზრებას არ შეიცავს ძველი ბერძენი მწერლის _ აპიანეს ცნობა კავკასიის იბერთა შესახებ?

Question #17: რომელი ფაქტი მიგვანიშნებს იმას, რომ შუა საუკუნეების ქართველნი ინტერესდებოდნენ დასავლეთისა და აღმოსავლეთის იბერთა ნათესაობის საკითხით?

Question #18: რომელი წინადადება გამოხატავს ამომწურავად მეოთხე აბზაცის ძირითად აზრს?

Question #19: “იბერიის” სემიტური ეტიმოლოგია ასეთი ვარაუდის საფუძველს გვაძლევს:

Question #20: რომელი  დებულებაა მართებული ტექსტის  მიხედვით?

თქვენი online რეპეტიტორი

[adblockingdetector id="59e92bb7c3879"]